Uitleg SSL / TLS
Wat is een SSL/TLS-certificaat?
Hoe controleert de browser een beveiligde verbinding met example.com? Lees wat je hoster instelt en hoe je certificaten bewaakt.
Een bezoeker opent je website via https://example.com. De browser zet een versleutelde verbinding op om meelezen of aanpassen onderweg te voorkomen. Hij controleert ook of de server bij die domeinnaam hoort. Het digitale bewijs voor die controle heet een TLS-certificaat.
Wat gebeurt er bij example.com?
De server van example.com stuurt zijn certificaat naar de browser. De browser controleert onder meer:
- Geldt dit certificaat voor
example.com? - Is het nu geldig?
- Komt het van een uitgever die de browser vertrouwt?
Zo’n vertrouwde uitgever heet een Certificate Authority, afgekort CA. Het servercertificaat kan via tussencertificaten met die vertrouwde uitgever verbonden zijn. Samen vormen ze de certificaatketen. Als de controle slaagt, kan de browser de beveiligde verbinding met die domeinnaam gebruiken.
Een gewoon domeincertificaat bewijst geen bedrijfsidentiteit of goede bedoelingen. Controleer als bezoeker dus ook of dit de echte domeinnaam is die je wilde openen. Extra bedrijfscontrole bij sommige certificaten maakt de inhoud niet automatisch veilig.
Wat je hoster of beheerder moet instellen
Bij beheerde hosting verzorgt de hoster meestal het certificaat. Vraag wie vernieuwing beheert en wie een melding krijgt als die mislukt. Bij een eigen server moet de beheerder een client of platform inrichten dat certificaten aanvraagt, vernieuwt én op de juiste dienst installeert. ACME is het gebruikelijke protocol waarmee zulke software de aanvraag automatiseert. De CA neemt het serverbeheer niet van je over.
Controleer samen:
- Alle bezochte namen staan op het certificaat, bijvoorbeeld
example.coménwww.example.comwaar beide worden gebruikt. Die namen staan in Subject Alternative Name (SAN). - Alle publieke eindpunten tonen het juiste certificaat: ook een CDN, loadbalancer of tweede server kan een eigen installatie hebben.
- De server biedt de benodigde tussencertificaten aan, zodat de browser een vertrouwde keten kan opbouwen.
- Een geslaagde vernieuwing wordt echt uitgerold en de dienst herlaadt waar nodig het certificaat.
- Een externe controle van naam, keten en vervaldatum plus foutmeldingen aan een verantwoordelijke bewaakt dat proces.
Alleen een nieuw certificaat uitgeven is niet genoeg. De server moet het ook aanbieden voordat het oude verloopt.
Geldigheid en vernieuwen
De maximale looptijd voor nieuw uitgegeven, publiek vertrouwde TLS-servercertificaten wordt korter: vanaf 15 maart 2026 is het maximum 200 dagen, vanaf 15 maart 2027 100 dagen en vanaf 15 maart 2029 47 dagen. De CA kan zelf een kortere looptijd kiezen. Bij Let's Encrypt is 90 dagen het standaardprofiel, maar er zijn ook kortere profielen.
Automatiseer daarom ruim vóór de vervaldatum, inclusief installatie en controle. Vertrouw niet alleen op een geplande taak die ooit is ingesteld: controleer of vernieuwingen slagen en welk certificaat bezoekers daadwerkelijk krijgen. Houd extra toezicht op handmatig beheerde certificaten en laat de beheerder mislukte aanvragen onderzoeken.
Een waarschuwing onderzoeken
Browsers tonen de verbindingsstatus op verschillende manieren. Een neutraal site-icoon in plaats van een slotje kan normaal zijn. Kijk naar de verbindingsinformatie en de concrete waarschuwing, niet alleen naar de aanwezigheid van een slotje. Open daarvoor het icoon naast het adres en zoek de beveiligings- of certificaatdetails. De precieze stappen verschillen per browser.
Een ander icoon hoeft geen storing te zijn. Bij een echte verbindingswaarschuwing noteer je de foutmelding en de exacte bezochte naam. Laat vervolgens controleren:
- Vervaldatum: is het certificaat verlopen of wordt nog een oude installatie aangeboden?
- Domeinnaam: hoort het certificaat bijvoorbeeld alleen bij
example.com, terwijl jewww.example.comopent? - Vertrouwensketen: ontbreken tussencertificaten of is de uitgever niet vertrouwd?
- Serverinstellingen: weigert de browser een oude TLS-versie of zwakke configuratie?
- Gemengde inhoud: haalt een HTTPS-pagina onderdelen nog via HTTP op? Browsers kunnen die blokkeren of een waarschuwing tonen.
Gebruik je beheerde hosting, stuur de melding en naam aan je hoster. Een beheerder test het betreffende TLS-eindpunt en controleert daarna opnieuw wat extern wordt aangeboden. Adviseer bezoekers niet om certificaatwaarschuwingen weg te klikken.
Wat DNS Radar controleert
De knop voor je domein opent een DNS-scan. Die bekijkt onder meer adressen, CAA en gepubliceerde HTTPS/SVCB- en TLSA-informatie. Zo’n publicatie bewijst geen geslaagde HTTPS-verbinding.
DNS Radar haalt in die scan het live websitecertificaat niet op en test de vervaldatum, keten en TLS-versie van je website niet. Bekijk daarvoor de certificaatdetails bij de werkelijke website in je browser en laat je beheerder zo nodig een afzonderlijke TLS-eindpunttest doen. Een positieve DNS-uitslag is geen certificaatkeuring.
CAA en CT-logs
CAA is een DNS-record waarmee je aangeeft welke certificaatuitgevers voor jouw domein mogen uitgeven. Het vernieuwt of repareert een geïnstalleerd certificaat niet. De CAA-guide legt uit wie de toegestane uitgevers met je kan bepalen.
Certificate Transparency (CT) maakt de uitgifte van publiek vertrouwde TLS-certificaten controleerbaar via openbare logs. Browserbeleid stelt eisen aan die logging. Het is geen compleet register van alle privé-, mail- en andere certificaten.
Een log kan een certificaat of een precertificaat bevatten: een vooraankondiging van uitgifte. Het registreert niet iedere losse aanvraag en bewijst niet dat het certificaat nu op een server wordt gebruikt. Zie je een onbekende vermelding voor je domein, controleer dan eerst namen, uitgever en eigen hosting/CDN. Laat een mogelijke onterechte uitgifte daarna onderzoeken door je beheerder en de uitgever.
Primaire bronnen
Veelgestelde vragen
Is SSL hetzelfde als TLS?
SSL is de oude, onveilige voorganger van TLS. De naam ‘SSL-certificaat’ wordt nog veel gebruikt, maar moderne websites gebruiken TLS. Een server hoort actuele veilige instellingen aan te bieden. TLS 1.2 en 1.3 zijn de gangbare versies, oudere versies zijn verouderd.
Heb ik een betaald certificaat nodig?
Voor de meeste sites is een gratis certificaat van een vertrouwde uitgever voldoende. Betalen geeft niet vanzelf sterkere versleuteling. Het kan wel samengaan met andere dienstverlening, garanties of bedrijfsvalidatie. Kies wat je omgeving nodig heeft.
Mijn slotje is weg. Wat nu?
Een neutraal site-icoon kan normaal zijn. Open de verbindingsinformatie en kijk of er werkelijk een waarschuwing staat. Noteer bij een fout de bezochte naam en melding en laat vervaldatum, naam, keten en serverinstellingen controleren. Zonder waarschuwing is een ander icoon op zichzelf geen bewijs van een certificaatprobleem.
Ik zie mijn domein in een CT-log. Is er misbruik?
Niet noodzakelijk. Je hoster of CDN kan legitiem certificaten aanvragen. Een vermelding kan ook een precertificaat zijn en zegt niet wat nu wordt geserveerd. Controleer eerst of de namen en uitgever bij je eigen diensten horen. Onderzoek een onbekende uitgifte met je beheerder.
Bewijst HTTPS dat een website betrouwbaar is?
Nee. Het certificaat gaat over de verbinding met een domeinnaam, niet over de bedoelingen of inhoud van de website. Ook een misleidende naam zoals voorbeeld-bank-inloggen.example kan een geldig certificaat hebben. HTTPS maakt zo’n naam niet tot de echte bank.