Uitleg DMARC
Wat is DMARC?
DMARC controleert het domein in het zichtbare afzenderadres. Je geeft aan wat je van ontvangers vraagt als de controle mislukt en waar je rapporten wilt ontvangen.
Bij mail van info@example.com moet de ontvanger kunnen controleren of example.com terecht als afzender wordt gebruikt. Toestemming voor de verzendende server of een geldige handtekening voor example.com kan dat aantonen. Eén geslaagde controle is genoeg. Met DMARC leg je ook vast welke afhandeling je vraagt als beide controles niet slagen.
Eén mail van example.com
Een ander kan info@example.com als afzender invullen. Daarom vertrouwt de ontvanger niet alleen op dat adres. Hij zoekt aanvullend bewijs dat het gebruik van example.com is toegestaan. Daarvoor zijn twee mogelijkheden:
- De server mag voor example.com mailen. De ontvanger controleert de toestemming in de domeininstellingen.
- Je mailprovider heeft het bericht ondertekend voor example.com. De ontvanger controleert of die digitale handtekening klopt.
Elke controle kan aantonen dat example.com terecht als afzender wordt gebruikt. Eén geslaagde controle voor example.com is daarom genoeg voor DMARC. De servercontrole heet SPF en de handtekeningcontrole DKIM. Een mislukte SPF-controle kan dus samengaan met geslaagde DMARC als DKIM voor example.com wel slaagt.
Wat je aan de ontvanger vraagt
Je kunt ook aangeven welke afhandeling je wilt als beide afzendercontroles niet slagen. Je publiceert die afspraak bij je domein in DNS, de domeininstellingen. De tekstregel met de afspraak heet het DMARC-record. Voor example.com staat die op _dmarc.example.com.
Een voorzichtig begin is v=DMARC1; p=none; rua=mailto:dmarc@example.com. Vervang het domein en gebruik een adres dat echt rapporten kan ontvangen. De onderdelen betekenen:
v=DMARC1: dit is een DMARC-recordp=none: vraag geen andere afhandeling alleen op grond van DMARCrua=mailto:dmarc@example.com: vraag overzichtsrapporten aan op dat adres
Andere waarden voor p vragen meer: quarantine vraagt de ontvanger om mail die DMARC niet haalt als verdacht te behandelen. reject vraagt om weigering. De ontvanger gebruikt ook eigen beleid en beslist zelf over weigering of aflevering. Of je rapporten ontvangt, is evenmin zeker. Kies daarom niet meteen de strengste waarde.
Wanneer hoort een controle bij je afzenderdomein?
Bij de mail van example.com gingen het afzenderadres en de geslaagde controle over hetzelfde domein. Dat bij elkaar horen is belangrijk: een geslaagde controle voor een willekeurig ander domein bewijst niets over example.com. Bij DMARC heet het bij elkaar horen van die domeinen alignment.
Om dat in een bericht te controleren, heb je drie namen nodig. Het adres dat je in je mailprogramma ziet staat in het veld From. De servercontrole gebruikt het domein van een technisch retouradres voor bezorgmeldingen. Dat heet MAIL FROM. De handtekeningcontrole gebruikt het domein dat in de handtekening bij d= staat. In het gewone voorbeeld is dat telkens example.com.
De verzenddienst kan ook bounce.example.com als retourdomein gebruiken. Dat is een subdomein onder example.com. De standaardinstelling accepteert zo'n verschil als beide namen bij hetzelfde organisatiedomein horen. Die soepelere vergelijking heet relaxed, waarde r. DMARC bepaalt het organisatiedomein via DNS. Dat zijn niet automatisch de laatste twee delen van iedere naam.
Je kunt in plaats daarvan exact dezelfde domeinnaam eisen. Dat heet strict, waarde s. Hoofdletters maken bij deze vergelijking geen verschil. Bij From: info@example.com en een al geslaagde controle betekent dit:
- Controle voor
example.com: past bij relaxed én strict - Controle voor
bounce.example.com: past bij relaxed, niet bij strict
Gebruik je een dienst die controleert voor haar eigen domein, bijvoorbeeld provider.example.net, dan past dat in geen van beide gevallen bij example.com. Een SPF-pass voor dat andere domein telt dus niet mee. Is hetzelfde bericht wel geldig ondertekend voor example.com, dan is dat genoeg om voor DMARC te slagen. De SPF-controle voor het providerdomein staat daaraan niet in de weg.
Je kiest de twee vergelijkingen apart: aspf= voor SPF en adkim= voor DKIM. Beide staan standaard op relaxed. Met aspf=s; adkim=r telt een SPF-pass voor bounce.example.com niet mee voor From example.com, maar een DKIM-pass met d=mail.example.com wel. Ook hier blijft één van de twee genoeg.
Behoud relaxed zonder concrete reden voor exacte gelijkheid. Strict kan nuttig zijn als onderdelen onder hetzelfde organisatiedomein apart worden beheerd en je die grens bewust wilt aanscherpen. Controleer eerst of elke dienst precies de vereiste domeinnaam kan gebruiken. Sommige providers bieden alleen een retouradres op een subdomein. Dit staat los van je keuze voor p=none, quarantine of reject.
Instellen, testen en pas daarna aanscherpen
Maak reject geen automatisch einddoel: doorsturen en mailinglijsten kunnen ook goed ingestelde mail laten mislukken. Onderzoek eerst welk beleid past. Vraag elke verzenddienst of hij kan tekenen met een passend eigen DKIM-domein en welk MAIL FROM-domein hij gebruikt.
- Begin met
p=noneen een ontvangend, bewaaktrua=-adres. Publiceer één DMARC-record op de juiste naam - Breng legitieme verzenders en indirecte mailroutes in kaart. Controleer echte testberichten en analyseer ontvangen rapportages
- Leun bij
p=rejectniet uitsluitend op SPF: gebruik geldige aligned DKIM-handtekeningen - Beoordeel het effect van
quarantinevoordat jerejectoverweegt - Voor domeinen met gebruikers die op mailinglijsten posten raadt RFC 9989
p=rejectaf. Wil je dit toch, vergelijk dan minstens een maand none en daarna minstens een maand quarantine
In een DNS-paneel voor example.com is de hostnaam meestal _dmarc. Sommige panelen vullen example.com zelf aan. Controleer de volledige naam _dmarc.example.com en de opgeslagen waarde. Beheer ook het organisatiedomein bewust als je vanaf een subdomein mailt.
Blijkt een aanscherping legitieme mail te raken, pauzeer dan de uitrol en herstel met je beheerder het eerder geteste beleid op de juiste bronnaam. Verwijder niet blind een eigen record: daardoor kan een strenger geërfd beleid gaan gelden. Eerder gecachte instellingen verdwijnen niet onmiddellijk. Een DNS-scan kan beleid en bron controleren, maar bewijst niet dat echte berichten DMARC halen of worden afgeleverd.
Rapportages laten aankomen
Gebruik een mailbox die rapporten kan ontvangen, of volg de aanmeldinstructies van een rapportagedienst. Een bruikbaar begin is v=DMARC1; p=none; rua=mailto:dmarc@example.com op _dmarc.example.com, met je eigen domein en een werkelijk bestaand adres. Spreek af wie de rapporten leest en problemen opvolgt.
Een bestemming buiten je organisatiedomein moet in DNS toestemming geven. Voor beleid op example.com met rua=mailto:reports@collector.example.net is de toestemmingsnaam example.com._report._dmarc.collector.example.net. De bestemmingsbeheerder kan daar TXT v=DMARC1 publiceren, of een passende toestemming via een wildcard beheren. Volg de exacte instructies van de rapportagedienst: dit record staat bij de bestemming, niet als extra DMARC-beleid bij jou.
Zonder vereiste toestemming mogen conforme ontvangers niet naar dat adres rapporteren. Een bevestigd toestemmingsrecord bewijst nog geen werkende mailbox of aflevering. Rapporterende ontvangers sturen doorgaans dagelijks of periodiek. Niet iedere ontvanger rapporteert. Geen rapporten betekent daarom niet dat er geen mail of misbruik was. Controleer adres, toestemming, mailboxfilters en de verwerking bij je dienst.
Rapportages lezen
De overzichtsrapporten geven totalen over groepen berichten, geen lijst met hun inhoud. Je ontvangt ze als XML-bestanden. Een rapportagedienst kan die leesbaar maken. Je ziet onder meer aantallen, verzendende IP-adressen, domeinen, authenticatie-uitkomsten en de gemelde afhandeling. Let op het verschil tussen de losse SPF/DKIM-controles en hun betekenis voor DMARC.
Neem een groep berichten met From: info@example.com:
- SPF is pass voor
provider.example.net, maar telt niet mee voor DMARC omdat dat domein niet aligned is - DKIM is pass met
d=mail.example.com. Bij relaxed DKIM-alignment telt die wel mee - DMARC kan daardoor slagen, ook als het rapport voor het DMARC-SPF-pad fail toont
Herken eerst de dienst achter een IP-adres en vergelijk die met je verzendinventaris. Onbekend is niet automatisch misbruik: het kan ook een vergeten dienst of doorstuurroute zijn. Onderzoek de domeinen en fouten, herstel de betreffende dienst en test opnieuw voordat je het beleid aanscherpt. De gemelde afhandeling kan door lokaal ontvangerbeleid afwijken van je verzoek.
rua bevat overzichtsgegevens zonder berichtinhoud. De optionele ruf-tag vraagt een ander soort rapport aan: foutinformatie over afzonderlijke berichten, mogelijk met kopregels of inhoud. Dat vraagt extra aandacht voor privacy en hoeft voor een normale start niet aan. Ook een rua-rapportagedienst krijgt verkeersmetadata te zien. Kies bewust wie die verwerkt. Rapportontvangst en volledigheid zijn niet gegarandeerd.
Welk beleid geldt voor een subdomein?
DMARC zoekt via DNS naar toepasselijk beleid als op het zichtbare afzenderdomein zelf geen bruikbaar record wordt gevonden. De bron van het gevonden record maakt uit. Hier is example.com het organisatiedomein en staat het beleid op _dmarc.example.com:
p=geldt voor mail met From-domeinexample.comsp=kan een ander beleid geven voor een bestaand subdomein zoalsnews.example.com. Zonder sp geldt daar normaal pnp=kan gelden voor een subdomein dat niet bestaat in DNS. Zonder np volgt het beleid sp en anders p
Of een subdomein in DNS bestaat, staat los van de vraag of er een mailbox op dat domein is. En een geldig eigen record op _dmarc.news.example.com kan de uitkomst veranderen: voor From-domein news.example.com geldt dan p uit dat eigen record. Alleen het record op example.com bekijken is dus niet genoeg.
DNS Radar toont de gevonden bron en toepasselijke beleidstag voor de onderzochte naam. Controleer die vóór een wijziging. Wil je een niet-verzendend domein of subdomein strenger beschermen, sluit dan eerst echte verzendstromen uit. Neem sp of np niet op goed geluk over uit een voorbeeld.
Grenzen en doorgestuurde mail
DMARC kan rechtstreeks misbruik van je zichtbare afzenderdomein moeilijker maken. Het voorkomt geen misleiding met een gelijkende domeinnaam of weergavenaam. Ook mail die alle domeincontroles haalt kan schadelijke inhoud hebben.
Doorsturen en mailinglijsten kunnen ook goed ingestelde mail laten mislukken. Een andere server kan de servercontrole laten falen. Wijzigingen aan het bericht kunnen de handtekening breken. Daarom waarschuwt RFC 9989 om bij p=reject niet uitsluitend op SPF te leunen: gebruik geldige handtekeningen voor een passend domein en beoordeel het effect met rapporten.
Een bericht kan meerdere handtekeningen hebben. Voor de handtekeningcontrole is één geldige handtekening genoeg van een domein dat bij de zichtbare afzender hoort. Als geen enkele geslaagde SPF- of DKIM-controle bij het zichtbare afzenderdomein hoort, is de DMARC-uitkomst fail. Kan benodigde DNS-informatie niet worden opgehaald, dan kan de uitkomst onbekend blijven. Een DNS-scan zonder echt bericht kan geen geslaagde DMARC-controle of aflevering bewijzen.
Testmodus en oudere ontvangers
Soms wil je een strenger beleid eerst met een mildere afhandeling beproeven. RFC 9989 kent daarvoor testmodus t=y. Het is geen percentage. Bij p=reject; t=y vraag je één niveau lager: quarantine. Bij quarantine wordt dat none. Bij none verandert niets. v=DMARC1; p=reject; t=y; rua=mailto:dmarc@example.com vraagt onder die versie dus om quarantine bij DMARC-fail. Oudere ontvangers kunnen t negeren. De ontvanger beslist nog steeds zelf of hij mail doorlaat.
Oudere records kunnen pct= bevatten voor gedeeltelijke handhaving. Die tag is in RFC 9989 geschrapt. Ontvangers die deze versie volgen negeren pct. Oudere ontvangers kunnen hem nog toepassen. Gebruik pct daarom niet voor een nieuwe uitrol.
Primaire bronnen
Veelgestelde vragen
Wat is alignment?
Een geslaagde controle moet horen bij het domein in het zichtbare afzenderadres. Dat heet alignment. Bij mail van info@example.com past een controle voor example.com. De standaard relaxed-stand accepteert ook namen met hetzelfde organisatiedomein. Strict eist exact dezelfde domeinnaam, hoofdletterongevoelig. Je kiest dit apart voor servercontrole en handtekeningcontrole. Eén passende geslaagde controle is genoeg.
Geldt DMARC ook voor subdomeinen?
Ja. Een eigen bruikbaar record kan een ander beleid geven dan het organisatiedomein. Zonder zo'n record zoekt DMARC via DNS naar toepasselijk beleid. Afhankelijk van de bron en het bestaan van het subdomein kan p, sp of np gelden. Bekijk daarom in de scan zowel de bronnaam als de beleidstag.
Is p=none nuttig?
Ja, om met een bruikbaar rua=-adres rapportages aan te vragen. p=none vraagt geen aangepaste mailafhandeling op basis van DMARC. Andere filters en lokaal ontvangerbeleid blijven werken. Rapportontvangst is niet gegarandeerd.
Waarom faalt legitieme mail soms op DMARC?
Doorsturen kan de servercontrole laten mislukken. Een mailinglijst kan door wijzigingen de handtekening breken. Soms kan een doorstuurdienst eerdere controle-uitslagen doorgeven. Daarvoor bestaat de aanvullende techniek ARC. De ontvanger beslist of hij die informatie vertrouwt. Bekijk echte berichten en rapporten voordat je weigering vraagt.
Heb ik DMARC nodig voor BIMI?
Ja. Een provider die je logo toont wil ook dat je vraagt om mail met een mislukte domeincontrole als verdacht te behandelen of te weigeren. Die beleidswaarden heten quarantine en reject. Reject is niet algemeen verplicht voor BIMI, de techniek voor zo'n logo. Er gelden ook voorwaarden voor het afzenderdomein en organisatiedomein. Controleer de actuele providereisen en je legitieme verzendstromen voordat je aanscherpt.