Uitleg RECORDS
DNS-recordtypes
Je hoster geeft je het adres van je website. Welke domeininstelling vul je daarmee in?
Je hoster heeft de website voor example.com klaargezet en geeft je het adres van de webserver. Nu moet je bij je domein instellen dat bezoekers dat adres krijgen. Dat doe je met een DNS-record: één instelling die een naam aan een waarde koppelt.
Eerst: het adres van je website instellen
Voor dit voorbeeld geeft je hoster het adres 192.0.2.44 voor de website van example.com. Dat is een IPv4-adres. De instelling die een naam aan zo’n adres koppelt heet een A-record. Gebruik voor je eigen website altijd het adres van je hoster. De waarde hierboven is een voorbeeld.
In je DNS-paneel vul je in:
- Naam of Host: example.com. Veel panelen gebruiken daarvoor
@of een leeg veld. Volg de uitleg van je provider. - Type:
A. - Waarde of Adres:
192.0.2.44. - TTL: bijvoorbeeld
3600seconden. Dit bepaalt hoe lang een DNS-dienst het antwoord mag onthouden.
Als verkorte recordregel ziet dat eruit als example.com. A 192.0.2.44. De naam, het type en de waarde staan in het paneel meestal in aparte velden. Controleer na opslaan het antwoord voor example.com en open de website. Een adres in DNS bewijst nog niet dat de webserver werkt. Bij een wijziging moet je ook rekening houden met oude antwoorden. De DNS-guide legt die wachttijd uit.
A en AAAA: IP-adressen
Een A-record koppelt een naam aan een IPv4-adres. Een AAAA-record koppelt een naam aan een IPv6-adres. Beide types kunnen bijvoorbeeld het adres van een webserver publiceren.
Voorbeelden: example.com. A 192.0.2.44 en example.com. AAAA 2001:db8::44. Publiceer je beide, dan kunnen clients beide adrestypes vinden. Dat bewijst nog niet dat de site via beide werkt. Controleer vóór het toevoegen van AAAA of de server, netwerkroute en HTTPS-instellingen ook via IPv6 werken. Een verkeerd IPv6-adres kan een deel van de bezoekers hinderen, ook als IPv4 goed werkt.
Daarna: namen correct invullen
Voor de website hierboven gebruikten we example.com zelf. Een paneel kan ook een korte naam aan dat domein toevoegen: www wordt dan www.example.com. Controleer de opgeslagen volledige naam, zodat er niet per ongeluk www.example.com.example.com staat.
Een afsluitende punt in een zonebestand geeft aan dat een naam volledig is. Of je die punt in het paneel moet invoeren, verschilt per provider. Sommige recordtypes gebruiken een andere naam als doel. Zo’n doel is geen website-URL: zet er geen https://, poort of pad bij.
MX: waar je mail heen gaat
Een MX-record (Mail eXchange) vertelt verzendende mailservers naar welke server de mail voor jouw domein moet. Je kunt er meerdere hebben, elk met een prioriteitsnummer: een lager getal heeft voorrang.
Voorbeeld: example.com MX 10 mail.example.com. Ontvangt je domein helemaal geen mail? Dan kun je een 'null MX' zetten (example.com MX 0 .) om expliciet te zeggen: hier komt geen mail binnen. Verstuurt het ook niets, zet er dan v=spf1 -all naast (zie de SPF-guide).
Gebruik bij een mailprovider precies de MX-doelen die de provider opgeeft. Het doel is een hostnaam met directe A- en/of AAAA-adresrecords, geen IP-adres en geen CNAME. Beheer je zelf de mailserver, dan heb je bijvoorbeeld zowel example.com. MX 10 mail.example.com. als mail.example.com. A 192.0.2.25 nodig, plus een werkende ontvangende maildienst. Een MX-record maakt geen mailbox aan. Voor uitgaande mail zijn ook SPF, DKIM en DMARC van belang. Die hebben eigen guides.
TXT: vrije tekst (en je mailbeveiliging)
Een TXT-record bevat tekst voor een bepaalde toepassing, zoals eigendomsverificatie, SPF, DKIM of DMARC. Meerdere TXT-records op dezelfde naam zijn vaak gewoon toegestaan. Een verificatiecode mag bijvoorbeeld naast een SPF-record op example.com staan. Voeg die teksten niet samen.
Iedere toepassing heeft wel eigen regels. Als je SPF publiceert, hoort er op die naam één SPF-record te staan. Ook DMARC heeft één te selecteren beleidsrecord nodig, en bij een DKIM-selector horen geen meerdere afzonderlijke sleutelrecords te staan. Meerdere diensten voeg je dus niet op de gok als extra beleidsrecords toe.
Gebruikelijke namen zijn:
- SPF: de naam volgt het MAIL FROM- of retourdomein van je verzenddienst. Dat kan
example.comzijn (in het paneel vaak@), maar ook een subdomein of een domein van de provider. Zie de SPF-guide voordat je verzenders samenvoegt op een naam. - DMARC:
_dmarc.example.com, in het paneel vaak_dmarc. - DKIM: bijvoorbeeld
s1._domainkey.example.com. De mailprovider geeft de selector en waarde op.
Sommige providers gebruiken voor DKIM een CNAME in plaats van een TXT-record. Volg hun exacte instructies. De SPF-, DKIM- en DMARC-guides leggen de inhoud en selectie van die records verder uit.
CNAME: een alias naar een andere naam
Een CNAME (Canonical Name) maakt een naam tot alias van een andere DNS-naam. Bijvoorbeeld: www.example.com. CNAME example.com.. Dat kan handig zijn voor www of een subdomein dat naar een dienst van je provider verwijst. De doelnaam kan uiteindelijk via A, AAAA of beide naar een adres leiden.
Op een naam met een CNAME mogen geen gewone andere records staan, dus ook geen A, MX of TXT op diezelfde naam. Op het hoofddomein, ook de zone-apex genoemd, zijn NS en SOA nodig. Daar past daarom geen gewone CNAME. Gebruik daar A/AAAA of volg de andere ondersteunde oplossing van je provider.
Een CNAME verandert de URL in de browser niet. Bij dit voorbeeld blijft de bezoeker www.example.com bezoeken. Je hoster moet die naam dus bedienen en er een passend TLS-certificaat voor hebben. Wil je bezoekers zichtbaar naar een andere URL sturen, stel dan een redirect in bij je hosting of webserver.
NS: wie de baas is over je zone
NS-records (Name Server) wijzen aan welke nameservers de officiële antwoorden voor je zone geven. Bij een geregistreerd domein staan ze zowel in je eigen zone als in de bovenliggende zone bij de TLD-beheerder, bijvoorbeeld .com. De registrar verwerkt je wijziging voor die bovenliggende zone. De sets horen overeen te komen.
Voorbeeld: example.com. NS ns1.example.net.. Verhuis je de DNS van het hele domein, wijzig dan de nameservers bij je registrar nadat de nieuwe zone klaarstaat. Voor een apart gedelegeerd subdomein gebeurt de delegatie juist in de zone erboven: de NS-records voor team.example.com komen bij de beheerder van example.com. De DNS-guide geeft de overstapcontroles.
SOA: de 'voorpagina' van je zone
Het SOA-record (Start Of Authority) staat bovenaan elke zone en bevat het beheer ervan: welke nameserver de hoofdbron is, een contactadres, en een serienummer dat bij elke wijziging omhoog moet zodat andere servers weten dat er iets is veranderd. Je maakt dit record zelden zelf. Je DNS-provider beheert het. Goed om te herkennen, niet iets om aan te sleutelen.
Primaire bronnen
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen een A- en een CNAME-record?
Een A-record geeft een IPv4-adres. Een AAAA-record geeft een IPv6-adres. Een CNAME verwijst naar een andere DNS-naam, die uiteindelijk naar adresrecords kan leiden. Een CNAME is geen URL-redirect. Gebruik op de zone-apex geen gewone CNAME. Volg daar de A/AAAA- of andere ondersteunde oplossing van je provider.
Mijn website werkt wel maar mijn mail niet (of andersom). Hoe kan dat?
Website en mail gebruiken verschillende records: de website hangt aan A/AAAA, de mail aan MX. Het ene kan perfect werken terwijl het andere ontbreekt of fout staat. Controleer dus het juiste type.
Wat is een SRV- of CAA-record?
Dat zijn minder vaak gebruikte types. SRV wijst naar een dienst op een bepaalde poort (bijv. voor chat of telefonie). CAA legt vast welke certificaatuitgever (CA) een TLS-certificaat voor je domein mag uitgeven. Daar is een aparte guide over.
Mag ik meerdere records van hetzelfde type hebben?
Vaak wel: meerdere A- of AAAA-records voor adressen, meerdere MX-records voor mailservers en meerdere TXT-records voor verschillende toepassingen. Een toepassing kan die ruimte beperken: publiceer bijvoorbeeld niet twee SPF-records op dezelfde naam of twee DMARC-beleidsrecords op _dmarc. Een CNAME kan op dezelfde naam niet naast gewone andere records staan.
Wat betekent het getal bij een MX-record?
Dat is de prioriteit: een lager getal heeft voorrang. 10 mail1 en 20 mail2 betekent: probeer eerst mail1, en alleen als die niet bereikbaar is mail2.